mok.pl
Diabeł ubiera się u Prady 2
Więcej
„TWARZĄ w TWARZ” to tytuł wystawy rysunków Agaty Kokowskiej, które od 7 marca prezentowane są w MOK „Centrum” w „GALERII jeden” (hol I p., obok MSK). Tuż przed Dniem Kobiet kobieta kobietom zadedykowała niejako swe prace, przedstawiające jakże różne ich oblicza: od nastoletniej naiwności, przez dojrzałą kobiecość, po nostalgię starości.
Twarze z rysunków zdają się patrzeć śmiało, czasem wyzywająco wprost w twarze osób po drugiej stronie, to jakby spotkanie dwóch wymiarów życia – tego ze sztuki i tego w realu.
Agata - tworząc wizerunki z czystej wyobraźni lub sięgając po lica znanych ikon kina – obdarza swe „modelki”, głównie przez misterny i poetycki modelunek oczu, jakąś siłą nakazującą „STÓJ! POPATRZ! ZADUMAJ SIĘ!”
To plastyczne przesłanie do wszystkich, by nie unikali kontaktu ze sobą. Agata ma prawo głosić to przesłanie, bo po ciężkim wypadku wciąż nosi – dosłownie i w przenośni – traumę cierpienia, smutku zapomnienia. Sztuka pozwala Agacie pokonywać te bariery na wielu płaszczyznach. Rysunki już nie świadczą o niegdysiejszej niesprawności ręki, a napisana przez nią książka dowodzi, że determinacja, terapia i wiara nie pozwoli, co prawda, zapomnieć o swych naturalnych ograniczeniach, lecz pozwoli żyć pełnią życia wewnętrznego.
W książce „Życie po wypadku. Instrukcja obsługi”, będącej po trosze zapisem wspomnień, po trosze małym traktatem filozoficznym, Agata napisała: „(…) rób, a nie myśl o tym, czego jeszcze nie zrobiłeś – i sam zobaczysz, jakie rewelacyjne efekty to daje”.
To cytat ze strony numer111, który – wraz z Agatą – dedykujemy wszystkim w roku (sic!) 111. Urodzin Zawiercia jako Miasta.
